LE SAL PORTUGUES

Le Sal Portugues

Ik kon niet anders dan zeggen dat ik genoot van de verboden vrucht waarop ik zat. Ik voelde het gebrul van zijn pk’s tot diep in het binnenste van mijn zenuwcentrum. Het zorgde voor een bepaalde spanning, een verwachting die nog moest ingelost worden. Mijn lange haren dreven achter mij mee op de golven van de wind. Alsof dit ronkende bijna explosieve iets in mijn tenen begon, met volle kracht insloeg wanneer het mijn navelbuik bereikte en eindigde in de uiterste topjes van mijn haarpunten.

Mijn handen mocht ik onbeschaamd op, mijn Sal Portugues, zijn onderbuik leggen. Op warme zongebruinde huid, waaronder ik stevige spieren voelde samentrekken toen ik me tegen hem aandrukte. Zijn donkere ogen glimlachten iedere keer weer wanneer hij me van over zijn schouder aankeek. En als hij sprak leek hij zijn zuiderse klanken tegen me te zingen.

Zo. Mooi. Was. Zijn. Stem.

Met mijn borst tegen zijn rug, kon het niet anders dan dat hij het gehamer van mijn hart moest voelen. Maar dat leek hij niet erg te vinden. Want hij reikte achter zich en duwde me met zijn vlakke hand nog dichter tegen hem aan. Ik was me bewust van de kracht die hiervan uitging.

Hoe hij me met dit simpele gebaar leek te brandmerken.

Hoe ik zo dicht tegen hem aankroop dat ook de laatste millimeter afstand tussen ons was opgelost.

Het was een feit.

Hij en ik waren WIJ.