MIJN MOTIVATIEBRIEF

Beste,

 

Ik werk graag op de eerste hulppost. Je komt er in elk geval mannen tegen. Echte mannen!

Toch wil ik u even duidelijk maken dat dat niet steeds klopt. Er zijn namelijk bepaalde tijdstippen voor bepaalde mannen.

Zo komen tussen vijf en acht ’s avonds meestal moeders en soms ook vaders met hun kinderen aanzetten. Nu denkt u vast dat vaders ook mannen zijn? Ja dat klopt maar we spreken dan over het soort dat kinderliedjes meezingt en braaf naar moeder de vrouw kijkt. Ze komen binnen met hun krijsende mormeltjes op hun arm, spuugdoekjes op hun schouder gedrapeerd en klagen over chronische snotneuzen, die kunnen variëren tussen wit, geel en alle soorten groen die er maar bestaan.

’s Nachts, en dan spreek ik vooral over de weekends, worden de dronken gevallen binnengebracht. High of zat, geloof me maar wanneer ik jullie vertel, dat er daar geen eer met te halen valt. Oh, ze durven me weleens in mijn billen te knijpen hoor, maar mijn interesse gaat naar mannen die de dag erna nog wel weten wat ze gezegd, of nog liever, gedaan hebben. Met een duizendste luk brengen ze een stoere buitenwipper binnen. Liefst één met een lelijke snee boven zijn oog, waar naald en draad voor nodig is. Wanneer het erger is dan dat, moet je jezelf toch even de vraag stellen of er nog veel van de échte man overblijft. Ik bedoel maar, als hij helemaal ineen getimmerd is, dan zou ik persoonlijk liever zijn tegenstander zien.

Nee, mijn favoriete shift, loopt van acht uur ’s ochtends tot vijf uur ’s avonds want dan, en daar bent u ongetwijfeld zelf van op de hoogte, brengen ze de werkongevallen binnen. Bouwvakkers, politieagenten, brandweermannen, noem maar op. Dat zijn mijn favoriete patiënten. Stoer in uniform en meestal goed gespierd. Ze klagen bijna nooit en ik mag hen verzorgen. In alle eerlijkheid kan ik u zeggen; Dat is het toppunt van mijn job als verpleegster. Ik mag ongestraft aan de bicepsen en tricepsen komen wanneer ik hun wonden verzorg. En die heren, die laten mij dat heel graag doen. Wanneer ze de keus hebben tussen mij: blond, éénentwintig en twee vijven op de weegschaal of Germaine die eigenlijk al op pensioen zou kunnen, dan weet u ook wel voor wie ze gaan zeker?

Aangezien ik hier mijn stage mocht doen, hoop ik dat ik na mijn diploma-uitreiking hier aan de slag kan. Ik hoop dat dit voldoende is als motivatiebrief. Mocht dat niet het geval zijn, dan hoor ik het graag van u.

 

 

Groetjes,

Shana